Konusu : Hızla değişen dünyamızda Gazi Mustafa Kemal'in "Hayatta en hakiki mürşit ilimdir" sözünün günümüz gençliği için anlamı, çizdiği perspektifin tartışılması.

_____________________________________________________________________________________________

4.a-2

Yazar rumuzu : derin21
Eser sıra No : 090223.13
----------------------------


YAŞAMIN GERÇEK YOLU


Beni bir yolun başına oturttular. Dediler ki, “ işte yaşamın gerçek yolu. Bu öyle bir yol ki, her adım bir başka. Her adımda yeni bir gerçek, her adımda yeni bir başlangıç, her adımda ışığa biraz daha yaklaşmak… Karanlıkta kaybolmak yada ışığa ulaşmak. Seçim senin.”

Birden her şey sustu, herkes kayboldu. Etrafıma baktım zifiri karanlık, karşıma baktım; uzaklarda ta uzaklarda bir su damlası kadar küçük, berrak bir ışık. Kendimi alamadım ondan. Öyle güzel parlıyordu, insana öyle güzel bir ferahlık veriyordu ki çaresiz kapıldım güzelliğine. Gözümü bir an olsun ayıramadım ondan. Ama böyle oturup onu karşıdan seyretmekte olmayacaktı. Ona yaklaşmam, ona ulaşmam lazımdı. İçimde bir istek uyandı. O küçük ışığa ulaşıp içinde kaybolmak. Bu istek bütün vücudumu kapladı. Sonunda eğildim emeklemeye başladım. Gözümü ondan ayırmadan yavaş yavaş o yolda emekledim. Hala ona ulaşamıyordum. Bu yol meğer ne kadar uzunmuş. Devam ettim. Durmadan emekledim, emekledim emekledim.

Bu yolu aşmak sandığım kadar kolay değilmiş. İrili ufaklı taşlar dizlerimim parçaladı, dikenler ellerime battı. Çok acı çektim. Pes mi edecektim? Hayır… Ona yaklaştığımı hissettim. Sanki su damlası biraz daha büyümüştü. Şimdi daha büyük bir istek duydum. Yavaşça dizlerimin üzerinde doğruldum, sonra yavaşça ayağa kalktım. Baktım ki bende büyümüşüm. Işığa yaklaşırken bende büyümüşüm. Yürümeye başladım. Fark ettim ki yolu daha hızlı kat etmeye başladım, daha zahmetsizce. Artık sadece ayaklarımın altı acı veriyordu. Su damlası daha da büyüdü. O büyüdükçe ben büyüdüm, ben büyüdükçe adımlarımda büyüdü. Yürüdüm, yürüdüm daha hızlı yürüdüm.

Gittikçe yaklaştım. Onu ne kadar büyük olduğu iyiden iyiye fark edilmeye başladı. İhtişamı beni büyüledi. Artık tamamen onun sihrinin etkisindeydim. Yolda hiçbir engel kalmamıştı. Dümdüz, yumuşacık bir yol. Hiç acı hissetmeden daha hızlı koştum. Ona daha çok yaklaştım. Daha da büyüdü, daha da büyüdü. Çok daha hızlı koştum. Yol aydınlanmaya başladı. Etrafı yavaşça bir grilik sardı. Ben koştukça grilik açıldı. Daha da açıldı ve birden bire beyazlık. Güzel ışığıma, su damlama kavuşmuştum. Sonsuz beyazlığa daldım, sonsuz huzura kavuştum. Bu beyazlıkla beraber saçlarımda beyazladı.

Ve ben yaşamın gerçek yolundan hiç sapmadan, ışığa, ferahlığa, refaha ulaştım.


Yazar rumuzu : derin21


Önceki eser / Eserler ana listesi / Sonraki eser

-------------------------------------------------------------